| Wykres σ–ε | Oś pionowa pokazuje naprężenie umowne σ = F/A₀ w MPa, pozioma odkształcenie ε = ΔL/L₀ w procentach. Linia niebieska zapisuje obciążanie, fioletowa odciążanie. Jasny punkt wskazuje bieżący stan, złoty — największą zarejestrowaną siłę. Rolka nad wykresem przybliża jego zawartość w miejscu kursora. Po powiększeniu przytrzymaj lewy przycisk myszy i przeciągnij wykres w dowolnym kierunku; przycisk z procentem przywraca skalę. Działa to niezależnie od powiększania okna. Rolką nad warunkiem można zmieniać rozmiar wzoru, a przeciąganiem przewijać treść, gdy wykracza poza okno. W menu „Widoczne okna” można ukrywać i przywracać panele bez kasowania doświadczenia. Nie pokazujemy przewidywanej krzywej ani przyszłych wartości granicznych — wykres odkrywa się w trakcie doświadczenia. |
| Sprężystość | Przed granicą plastyczności Re odkształcenie jest odwracalne. Po zdjęciu siły belka wraca do długości początkowej. Część sprężysta wynosi ΔLₑ = F · L₀/(E · A₀). |
| Plastyczność | Po przekroczeniu Re pojawia się wydłużenie trwałe ΔLₚ. Podczas odciążania znika wyłącznie część sprężysta. Przy F = 0 pozostaje ΔL = ΔLₚ. Ponowne obciążanie biegnie początkowo po tej samej prostej sprężystej, a potem kontynuuje krzywą materiału. |
| kᵣ i Re | kᵣ jest naprężeniem dopuszczalnym przy projektowaniu. Jego przekroczenie nie oznacza jeszcze uplastycznienia lub zerwania. Początek odkształceń trwałych w modelu wyznacza Re. |
| Pomiar Rm | Rm = Fmax/A₀, gdzie Fmax jest największą siłą zarejestrowaną podczas próby, a A₀ = b · h polem przekroju przed obciążeniem. Dopóki nie osiągnięto maksimum krzywej, wyświetlamy tylko dotychczasowe Fmax/A₀. Spadek siły przy przewężeniu i zerwaniu nie kasuje zapisanego maksimum. |
| Przewężenie | Po osiągnięciu maksimum siły narasta lokalne przewężenie, a siła nośna spada aż do zerwania. Przy zerwaniu siła spada do zera. Przycisk „Próba do zerwania” prowadzi całą próbę przez ten etap. Wydłużenie i przewężenie na rysunku powiększono dla czytelności. |
| Sterowanie | Możesz wielokrotnie obciążać i odciążać tę samą próbkę. Przycisk „Zatrzymaj” wstrzymuje zmianę obciążenia. Zmiana zadanej siły zachowuje historię. „Nowa próbka” oraz zmiana materiału lub wymiarów kasują przebieg i trwałe odkształcenia. |
| Ceramika | Twardy i sztywny materiał kruchy. W tym poglądowym modelu σ = E · ε aż do pęknięcia, bez płynięcia i przewężenia. Po odciążeniu nie pozostaje trwałe wydłużenie. Stroma linia wynika z dużego modułu E; twardość i sztywność to różne właściwości. |
| Model dydaktyczny | Krzywe materiałów są poglądowe: liniowa sprężystość, dla stali górna i dolna granica plastyczności (ReH i ReL) oraz oscylacje płynięcia, następnie łuk umocnienia i opadająca gałąź przewężenia. Etap po maksimum prowadzony jest przez zwiększanie odkształcenia, jak w próbie sterowanej przemieszczeniem. Liczby nie zastępują rzeczywistych wyników badań konkretnej próbki. |